कपिलवस्तु २२ असार
धान रोपाइँको सांस्कृतिक परिवेश, गाउँघरको आत्मीयता र समयसँगै बदलिएको जीवनशैलीलाई समेटेर रचित ‘रोपाइँ’ शीर्षकको कविता सार्वजनिक भएको छ। पोस्टर शैलीमा प्रस्तुत गरिएको उक्त कविताले खेतबारी, किसानको श्रम, बाल्यकालका अविस्मरणीय क्षण तथा वर्तमान जीवनका यथार्थलाई भावुक ढंगले अभिव्यक्त गरेको छ।
कवितामा विगतका रोपाइँका दिन सम्झँदै खेतको आली मिलाउने, हिलोमा रमाउने, दिदीबहिनीसँग मिलेर काम गर्ने, रोपाइँपछि सबैले सँगै बसेर लुच्चे, गुन्द्रुकको अचार र गाउँले परिकारसँग खाजा खाने रमाइला पलहरूलाई जीवन्त रूपमा चित्रण गरिएको छ। ती सम्झनाहरू आज पनि मनमा ताजै रहेको भाव कविले व्यक्त गरेका छन्।
समय परिवर्तनसँगै उमेर, स्वास्थ्य र परिस्थितिका कारण पहिले जस्तो खेतमा पस्न नसक्ने अवस्था आए पनि आफ्नो आत्मा अझै खेतकै माटोसँग जोडिएको अनुभूति कवितामा अभिव्यक्त गरिएको छ। श्रम, पसिना र माटोसँगको सम्बन्धलाई जीवनको अमूल्य सम्पत्तिका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
कविताले ग्रामीण जीवन, कृषि प्रतिको सम्मान, किसानको संघर्ष तथा पुस्तान्तरण हुँदै गएको कृषि संस्कृतिलाई भावनात्मक ढंगले उजागर गरेको छ। अन्तिम हरफमा कविले आफूले पूरा गर्न नसकेका सपना अब नयाँ पुस्ताले उही उर्वर माटोमा साकार पार्ने विश्वास व्यक्त गर्दै आशावादी सन्देश दिएका छन्।
कृषि संस्कृति र नेपाली समाजको मौलिक जीवनशैलीलाई समेटिएको ‘रोपाइँ’ कविता पाठकमाझ ग्रामीण परिवेशप्रतिको आत्मीयता, किसानप्रतिको सम्मान र माटोसँगको सम्बन्धलाई पुनः स्मरण गराउने सशक्त साहित्यिक सिर्जनाका रूपमा प्रस्तुत भएको छ।
लेखक शुभलाल भुसाल









प्रतिक्रिया